Maen Prawf 1.2

Meintiau nodweddiadol y pibellau a ddefnyddir mewn systemau gwres canolog mewn anheddau

 

Mae’r dewis o faint pibellau mewn system wresogi canolog domestig yn benderfyniad hanfodol i sicrhau bod y system yn gweithredu’n effeithlon, yn ddibynadwy ac yn cydymffurfio â’r safonau perthnasol.

Mae maint y pibellau’n dylanwadu’n uniongyrchol ar lif y dŵr poeth, colledion gwres, y gwasgedd yn y system, a gallu’r system i gynhesu pob rhan o’r annedd yn gyfartal. Yn y cyd-destun hwn, mae’n rhaid i weithwyr proffesiynol ym maes plymio ddilyn gofynion technegol adeiladu a safonau cenedlaethol fel Rheoliadau Adeiladu Rhan L, BS 5449 ac BS EN 12828. 

Mae Rhan L o’r Rheoliadau Adeiladu (2022) yn mynnu bod systemau gwresogi’n cael eu dylunio a’u gosod i leihau defnydd ynni ac allyriadau carbon, gan gynnwys defnyddio cydrannau o faint priodol i sicrhau gweithrediad effeithlon. O ganlyniad, mae mesuriad a chynllunio pibellau’n rhan hanfodol o’r broses ddylunio. Yn ôl BS EN 12828, rhaid i’r dyluniad gynnwys cyfrifo’r llif dŵr, cyflymder y llif, a’r colledion gwasgedd i benderfynu ar y meintiau pibellau cywir. 

Y prif ddeunyddiau a ddefnyddir mewn systemau gwresogi canolog domestig yng Nghymru yw copr ac, yn fwy diweddar, pibellau plastig trwchus fel PEX (cross-linked polyethylene). Mae copr yn ddeunydd traddodiadol ac yn hynod ddibynadwy, tra bod PEX yn cynnig gosodiad mwy hyblyg a gostyngiad mewn amser llafur.